Boru hatlarında korozyon, metal yüzeylerin çevresel ve kimyasal etkiler sonucunda zamanla bozulmasıdır. Doğru malzeme seçimi, koruyucu kaplamalar ve düzenli kontroller sayesinde korozyon kaynaklı kaçak ve ekipman hasarı riski azaltılabilir.
Endüstriyel tesisatlarda boru sistemleri; su, buhar, gaz ve çeşitli proses akışkanlarını taşımak için kullanılır. Bu hatların uzun süre güvenli şekilde çalışabilmesi, malzemelerin işletme koşullarına uygun olmasına bağlıdır. Korozyon, özellikle metalik borularda et kalınlığını azaltabilen, akışkan sızıntılarına neden olabilen ve sistemin mekanik dayanımını olumsuz etkileyebilen önemli bir bozulma mekanizmasıdır.
Korozyon, bir malzemenin bulunduğu ortamla kimyasal veya elektrokimyasal etkileşime girmesi sonucunda meydana gelir. Sulu ortamlardaki metal korozyonunda anot ve katot reaksiyonları, elektrolit ve elektriksel iletim koşulları önemli rol oynar.
Karbon çelik borularda uygun koşullar oluştuğunda demirin oksitlenmesiyle korozyon ürünleri meydana gelebilir. Zaman içerisinde gelişen metal kaybı, boru yüzeylerinde incelmeye ve bağlantı noktalarında hasara yol açabilir.
Korozyon bütün metal yüzeyinde aynı hızda ilerlemeyebilir. Bazı türlerde geniş alanlı incelme görülürken bazılarında küçük bölgelerde derin hasarlar meydana gelebilir.
İç korozyon, borunun taşıdığı akışkanla temas eden yüzeyinde meydana gelir. Akışkanın kimyasal bileşimi, oksijen içeriği, sıcaklığı ve akış koşulları iç korozyon üzerinde etkilidir.
Dış korozyon ise borunun çevresindeki atmosfer, toprak, nem veya diğer dış ortam koşullarıyla ilişkilidir. Toprak altındaki hatlar ile açık havada çalışan boru sistemleri farklı koruma yöntemlerine ihtiyaç duyabilir.
Korozyonun tamamen ortadan kaldırılması her koşulda mümkün olmayabilir. Ancak uygun mühendislik çözümleriyle hasar hızı kontrol edilebilir ve sistemin servis ömrü uzatılabilir.
Boru hatlarının durumunu değerlendirmek için görsel muayene, ultrasonik et kalınlığı ölçümü, uygun tahribatsız muayene yöntemleri ve korozyon izleme teknikleri kullanılabilir. Ölçüm yöntemi, beklenen hasar türüne ve tesisat özelliklerine göre seçilmelidir.
Özellikle lokal korozyon riskinin bulunduğu hatlarda yalnızca birkaç noktadan yapılan et kalınlığı ölçümü yeterli olmayabilir. Muayene bölgelerinin risk değerlendirmesine göre belirlenmesi önemlidir.
Boru malzemesi seçilirken çalışma basıncı, sıcaklık, akışkanın kimyasal özellikleri, çevresel şartlar ve bakım olanakları birlikte değerlendirilmelidir. Paslanmaz çelik her ortamda tamamen korozyonsuz değildir; özellikle uygun olmayan klorür ve sıcaklık koşullarında yerel korozyon türleri görülebilir.
Güvenilir bir boru hattı için doğru malzeme kullanımı kadar uygun tasarım, montaj, yüzey koruması ve düzenli bakım uygulamaları da gereklidir.