Bağlantı biçimi; hat çapı, basınç, akışkan, bakım ihtiyacı ve uygulanacak borulama standardına göre seçilir.
Endüstriyel boru tesisatlarında sökülebilir dişli bağlantılar ile kaynaklı birleşimler farklı avantaj ve sınırlamalara sahiptir. Bir yöntemin her şartta daha iyi olduğunu söylemek doğru değildir.
Dişli bağlantılar kaynak gerektirmeden montaj imkânı sağlayabilir. Ancak sızdırmazlık yönteminin akışkanla uyumu, titreşim ve sökme-takma döngüleri değerlendirilmelidir.
Boru ucu bağlantı elemanının yuvasına girer ve köşe kaynağı uygulanır. Küçük çaplı yüksek basınçlı uygulamalarda görülebilir; ancak yuva geometrisi aralık korozyonu ve temizlik açısından bazı proseslerde dezavantaj oluşturabilir.
Boru ve bağlantı elemanı uç uca getirilerek birleştirilir. Tam nüfuziyetli kaynak ve düzgün iç geçiş gereken sistemlerde önemli avantajlar sunabilir; uygulama kalite kontrolü ister.
Dişli bağlantılar uygulama kolaylığı sağlasa da diş kökleri gerilme yoğunlaşması oluşturabilir. Soket kaynaklı bağlantılar ve alın kaynaklı bağlantılar farklı geometri ve muayene gerekliliklerine sahiptir. Titreşimli veya sık sıcaklık çevrimli hatlarda yorulma değerlendirmesi önem kazanır.
Kaynak tipinin seçimi yalnızca montaj süresiyle ilgili değildir. Kaynağın erişimi, uygulanabilecek tahribatsız muayene yöntemi ve ilgili proses kodu karar üzerinde etkili olabilir. Dişli bağlantılarda ise diş uyumu ve sızdırmazlık yöntemi önemlidir.
Küçük çaplı ve izin verilen koşullardaki servis hatlarında dişli veya soket kaynaklı bağlantılar kullanılabilir. Alın kaynaklı bağlantılar ise sürekli hat oluşturma ve bazı kritik uygulamalarda muayene avantajı sağlayabilir. Nihai seçim borulama koduna, akışkana ve proje şartlarına dayanır.
Uygulama notu: Tasarım, montaj ve malzeme seçimi; ilgili proje standardı, gerçek işletme koşulları ve üretici teknik dokümanlarına göre doğrulanmalıdır.