Paslanmaz çelik korozyona dayanıklıdır; ancak özellikle klorür içeren ortamlarda tamamen risksiz değildir.
Paslanmaz çeliğin koruyucu pasif filmi bazı koşullarda yerel olarak zarar görebilir. Klorür, yüksek sıcaklık, durgun bölgeler ve yüzey birikimleri çukurcuk ve aralık korozyonu riskini artırır.
Yerel korozyon yüzeyde küçük oyuklarla başlayabilir. Belirli alaşım, sıcaklık, çekme gerilmesi ve ortam koşullarında klorür kaynaklı gerilme korozyonu çatlaması da gündeme gelebilir.
304 ve 316 sınıfı paslanmaz çeliklerin klorür dayanımları aynı değildir. 316 genellikle 304’e göre daha yüksek çukurcuk korozyon dayanımı sunar; fakat yüksek klorürlü ve sıcak ortamlar için her zaman yeterli olmayabilir.
Durgun bölgelerin, ölü uçların ve kir birikiminin azaltılması kritik önlemlerdendir. Yanlış temizlik kimyasalları ve klorür taşıyan izolasyon malzemeleri beklenmeyen korozyon riskleri doğurabilir.
Klorür iyonları içeren çözeltiler, conta altı veya tortu biriken bölgelerde yoğunlaşabilir. Sıcaklık yükseldiğinde ve oksijen erişimi sınırlı aralıklar oluştuğunda yerel korozyon riski artabilir. Malzemenin “paslanmaz” olarak adlandırılması bu riskleri sıfırlamaz.
316 sınıfı paslanmaz çeliğin molibden içeriği, birçok klorürlü ortamda 304’e kıyasla çukurcuk korozyonuna karşı avantaj sağlayabilir. Ancak seçim eşiklerini tek bir genel klorür ppm değeriyle belirlemek güvenilir değildir; sıcaklık, pH ve kaynak durumu gibi değişkenler belirleyicidir.
Dıştan izole edilmiş sıcak hatlarda nem ve klorür taşıyan malzemeler yalıtım altında korozyonu tetikleyebilir. Sızıntının ilk aşamada fark edilmesi zor olduğundan uygun yalıtım sistemi, su girişine karşı koruma ve düzenli kontrol önemlidir.
Uygulama notu: Tasarım, montaj ve malzeme seçimi; ilgili proje standardı, gerçek işletme koşulları ve üretici teknik dokümanlarına göre doğrulanmalıdır.